Informacje
San Marino
Rano wyjeżdżamy do San Marino. Jestem bardo ciekawy zobaczyć te miniaturową republikę położoną na wzgórzu Monte Titano. Państewko to istnieje prawdopodobnie już od IV w. n.e.
Wg tradycji w IV w. osiedlił się tu św. Marinus z grupą chrześcijan chroniąc się przed prześladowaniami. W XII w. samodzielna komuna miejska rządzona przez konsulów. Atakowane przez władający w Rimini ród Malatesta, szukało protektoratu u władców Urbino, rodziny Montefeltro, której podporządkowane było od XIII w. Od XVII w. ponownie niezależne, przetrwało do naszych czasów jako relikt włoskich miast-państw. W XIX w. San Marino udzieliło schronienia wielu włoskim działaczom narodowym (m.in. G. Garibaldiemu), narażając się na zbrojną interwencję Austrii i papieskiego Rzymu (1851).
Po odrodzeniu zjednoczonego państwa włoskiego od 1862 pozostało niezależne, potwierdzając swój status serią traktatów (1862, 1872 i 1897, ostatni 1977). Okupowane było przez Niemcy w 1943 (po kapitulacji Włoch), którym wypowiedziało wojnę w 1944. Wyzwolone zostało w 1944 przez wojska brytyjskie i amerykańskie.
Wjeżdżamy do niego i pniemy się pod górę . W końcu zatrzymujemy się na parkingu. Wysiadamy i idziemy najpierw do sklepów z alkoholami , biżuterią, pamiątkami i różnymi takimi. Wiele z nich jest prowadzonych przez Polaków, tu i ówdzie powiewają nawet polskie flagi. Wspinamy się na górę poprzez ciasne uliczki miasta San Marino docieramy na szczyt Monte Titano. Możemy oglądać pałac republiki gdzie urzędują dwaj kapitanowie-regenci, głowy państwa tej republiki, nad budynkiem powiewają biało-niebieskie flagi państwa, przed budynkiem zaś stoi figura – postać kobiety, alegoria San Marino. Z samego szczytu Monte Titano rozciąga się arcyciekawy widok – panorama republiki i okolic w oddali gdzieś nawet majaczy Adriatyk. Do najwazniejszych zabytków miasta należą: mury obronne (XIII-XIV w.), twierdze: La Rocca (XI, XV, XVII w.), La Cesta (XV w.). Pałace: Valloni (XV, XVII w.), del Governo (XIX w.). Kościoły: S. Francesco (XIV, XVII-XIX w.), S. Pietro (XVI, XIX w.), S. Martino (XIX w.).
Schodzimy na dół i z parkingu jedziemy w dół i już ponownie jesteśmy we Włoszech…
Teraz czeka nas długa jazda w stronę Asyżu , mijamy po drodze urocze włoskie wsie i miasteczka, krajobraz tu jest inny niż w Polsce, ziemia jakaś bardziej wyschnięta, drzewa innego rodzaju. Po drodze robimy postoje.
Ciekawe artykuły
Forum Romanum
Forum Romanum stanowi najstarszy plac reprezentacyjny miasta Rzymu, położony pomiędzy Palatynem, Kapitolem a Kwirynałem. Zamieszkany był już w VIII w. p.n.e. (nekropola), w VII w. p.n.e. była to osada, w połowie tego wieku pozostałości świadczące o kulcie Westy, jak też słynny Lapis Niger (tradycyjna część grobu Romulusa). Od VI w. p.n.e. Forum Romanum pełniło rolę placu miejskiego, który z handlowego stał się placem o znaczeniu kultowym i politycznym (budowa Cloaca Maxima - kolektora odprowadzającego nadmiar wody).
Tyle szczegółów jak chodzi o samo Forum Romanum, na którym szczególna uwagę zwraca Łuk Tytusa, czyli Łuk Triumfalny. Tu naprawdę widać starożytny Rzym… oglądamy ruiny wspaniałego niegdyś starożytnego miasta. Idziemy wzdłuż Forum Romanum, widząc po kolei pomniki cesarzy rzymskich i oglądamy też ciekawe mapy Imperium Rzymskiego. Tak docieramy do Koloseum.
Koloseum, Colosseum, właściwą nazwę nosi Amphitheatrum Flavium, - jest to amfiteatr zbudowany przez cesarzy z dynastii Flawiuszy. Budowę zainicjował w 75 Wespazjan, zaś ukończył w 82 Tytus. Przewodnik powiada nam że: Na inaugurację Koloseum Tytus kazał przygotować walki gladiatorów i polowania na dzikie zwierzęta. Widowiska te trwały 100 dni i zginęło w ich trakcie 5000 zwierząt...... Czytaj więcej >>
Reklama
| apartamenty poznan |
| pozycjonowanie poznań |
| najlepszy hosting |